.



"زندگی به من آموخت :

آدم ها را هر چقدر هم خوبی در خیک شان فرو کنی

یک روز نمک نشناس تر از قبل

برایت چشم و ابرو نازک میکنند

که تو فلانی و من از تو فلان تر ام "

بهتون گفتم یه روز اینجا رو میبندم یکم دیر شد اما بالاخره اون روز رسید :)

نمی خواستم انقد تند وبد شروع کنم اما خب میتونیم این نوشته رو حداقل بی مخاطب حسابش نکنیم .

این وب بسته شد اما مطمعنا من از بلاگفا نخواهم رفت .

ترجیح دادم تنها چیزی که بینمون رد و بدل میشه سکوت باشه و باز هم سکوت.

"هیچ گاه از شادی دیگران ناراحت نشو . و از ناراحتیشان شاد مشو.

باور کن زندگی زیباست .لا اقل می دونم به اندازه لبخند پدر بزرگ پیرم ،

به اندازه ی صبح هایی که چشمام رو باآواز خواندن پدرم باز می کنم .

به اندازه ی شادی فسقلی هامون زیباست .

آنقدر به روی زندگی بخند تا برایت روزی قهقه بزند.

گذر زندگی را تماشا کن و همیشه به خودت این امید را بده که یک روز هم چرخ زمانه به کام تو خواهد چرخید .

خوشبختی را در طمع هایت نبین . خوشبختی یعنی دنیارا زیبا دیدن .همین .

زندگی با امید آغاز می شود و تو تنها کاری که میتوانی انجام دهی این است

که جوری زندگی کنی که با امید به اتمام برسد .

زندگی یعنی امید ... امـید و امّـــــید...."

دوست داشتم هروقت این صفحه رو باز کردم فقط لبخند بیاد روی لبم :)

صحبتی راجب نوشته هام داشتین ایمیلم هست:

maryamshafiay@yahoo.com

 

+یا علی .

شنبه هشتم آذر 139321:18.